Merkstrategie
Nieuws 14 april 2026
Stel je voor: je bent marketeer in de 90's. Je belt de Volkskrant, boekt een advertentie, hangt een poster langs de A1 en plakt je logo op je gevel. Klaar. Je doelgroep weet waar je zit, wat je doet en wie je bent. Simpel, overzichtelijk en (toegegeven) een tikje saai. Maar het werkte.Spoelspoel naar 2026. Je scrolt door je contentkalender en ziet LinkedIn, Instagram, TikTok, een podcast, een nieuwsbrief, Google Ads, YouTube, events, PR-trajecten, influencer-deals en een berg reviews die je niet had uitgenodigd maar er wel zijn. En ergens in al dat digitale geweld moet jouw merk herkenbaar, consistent én menselijk blijven. Geen wonder dat marketeers soms stiekem terugverlangen naar die poster langs de A1.
Melissa Vermaning
Contentmarketeer
Wil je meteen door naar...
De grootste valkuil van het moderne merkenlandschap is de gedachte dat meer kanalen gelijkstaat aan meer bereik.
Technisch gezien klopt dat misschien ook. Maar zie eens voor je dat je één gieter met water hebt en twaalf planten. Je kan ze allemaal een hetzelfde beetje water geven. Ze overleven het krap aan, maar groeien doen ze niet.
Of je kiest drie plantjes uit, geeft ze de volle aandacht en water die ze nodig hebben. Met de tijd zie je ze beetje bij beetje écht opbloeien. Niet omdat je meer water had, maar omdat je het op de juiste plek goot.
Snap je ‘m?
Zo werkt het met je kanalen dus ook. Twee of drie plekken waar je echt aanwezig bent, waar je moeite en aandacht in stopt, leveren meer op dan twaalf kanalen die je half in leven houdt.
De paradox van 1990 is dat die beperkingen van toen eigenlijk een strategisch geschenk waren. Drie kanalen dwongen je tot keuzes. Tot scherpte. Tot een consistente boodschap, week na week, dezelfde toon, hetzelfde gezicht.
En dat is precies waar branding van leeft: herhaling, herkenbaarheid en, vooral, geduld.
Laten we er eens een voorbeeldje uit de praktijk erbij pakken: Matt Sleeps.
In een tijdperk waarin iedereen naar digitaal vlucht, kiest dit merk bewust voor grote, opvallende krantenpagina's. Het is niet dat ze die hele digitale wereld niet begrijpen, integendeel zelfs. Ze begrijpen dat offline opvallen in 2026 juist een onderscheidende positie oplevert. En delen vervolgens die krantenpagina's slim als hun social content. Offline wordt online.
De boodschap blijft dezelfde, het kanaal wisselt. En dat is nou strategie.
Oké, nog een voorbeeldje dan: De Koffiejongens.
Zij doen hetzelfde trucje maar dan op hun eigen manier. Een foto van een krantartikel wordt ook content voor de socials. Materiaal dat bedoeld was voor één moment, krijgt weer een tweede leven op een compleet ander platform.
Het merk blijft herkenbaar, de boodschap consistent. Alleen het jasje verandert.
Wat beide merken hier laten zien is eigenlijk de les die de marketingwereld al jaren probeert te leren: kiezen is sterker dan alles willen. Twee of drie kanalen waarop je écht aanwezig bent, waarvoor je moeite en liefde in je content stopt, leveren zo veel meer op dan twaalf kanalen waarop je halfbakken aanwezig bent. Mensen herkennen namelijk in een paar seconden feilloos het verschil tussen content waar je ziel inzit en content die puur als verplichting is gemaakt om maar online te zijn.
Zoals een wijs man (onze collega) ooit zei:
“Er zit geen ziel in content waar geen moeite in is gestoken.”
En dat zie je terug in hoe je doelgroep erop reageert, of juist niet. Of ze blijven hangen, doorscrollen of toch terugkomen.
Branding is complexer geworden, maar de kern is hetzelfde gebleven: een sterk merk vertelt één verhaal, steeds opnieuw, op de plekken waar zijn doelgroep écht is.
De hoeveelheid kanalen die je gebruikt, zegt niets over de kracht van je merk. De consistentie en de moeite die je erin stopt, des te meer.
Vraag jezelf dus af:
Kies bewust, herhaal consequent en stop er je hart en ziel in. De rest volgt vanzelf.
